Eduard Alexander van Beinum (1900-1959) was een Nederlands orkestdirigent van wereldnaam. Hij was sinds 1931 tweede en sinds 1938 eerste dirigent van het Concertgebouworkest. Later dirigeerde Van Beinum van 1949-1952 het London Philharmonic Orchestra.

-De van Beinumstraat begint bij de Mozartlaan en eindigt bij de Catharina van Rennesstraat.

Leven

Eduard kwam uit een muzikaal gezin. Zijn vader was contrabassist in de Arnhemsche Orkest Vereeniging en zijn negen jaar oudere broer Co was violist. Deze leerde Eduard viool en altviool spelen. Beslissend voor zijn verdere ontwikkeling werd een uitvoering door het Concertgebouworkest onder leiding van Willem Mengelberg van Tsjaikowski's Vijfde symfonie die hij als 14-jarige bijwoonde. Hier rijpte zijn jongensdroom: het verlangen om voor een orkest te staan en een carrière als dirigent op te bouwen.

Op 17 jarige leeftijd kreeg hij bij het orkest van zijn geboorteplaats een aanstelling als violist waarna hij zich specialiseerde in het leiden van een orkest en als dirigent ging werken in Schiedam (1921-1930), Zutphen en Haarlem (1927-1931). In 1931 werd hij tweede dirigent van het Concertgebouworkest in Amsterdam in 1938 eerste dirigent naast W. Mengelberg. Van Beinum trad in bijna alle grote steden van Europa op als gastdirigent. Naast de door Mengelberg gevestigde Mahler-traditie introduceerde Van Beinum de symfonieën van Bruckner in Nederland. De Mahler- en Bruckneruitvoeringen werden een blijvende specialiteit van het Concertgebouworkest. 

De Van Beinumstraat in december 2014  gezien vanaf de Mozartlaan. Rechts staat de serviceflat Dekkershaghe.
De Van Beinumstraat in december 2014 gezien vanaf de Mozartlaan. Rechts staat de serviceflat Dekkershaghe.
Van Beinum kon na de oorlog, na een berisping te hebben ontvangen, zijn dirigentschap weer uitoefenen. Als eerste dirigent van het Concertgebouworkest zag hij zich voor de taak geplaatst om het door de oorlog en naoorlogse omstandigheden gehavende orkest weer zijn oude glans te geven. Hij zette weer veel componisten op het programma van wie de werken in de oorlog verboden waren als "Entartete Kunst" en oogstte in binnen- en buitenland vele successen. Tussen 1947 en 1950 was hij ook eerste dirigent van het London Philharmonic Orchestra en in 1956 volgde een chef-dirigentschap bij het Los Angeles Philharmonic Orchestra. 

Op 13 april 1959, tijdens een repetitie met het Concertgebouworkest, na de laatste maten van het langzame deel met de veelbesproken hobosolo uit de Eerste Symfonie van Brahms te hebben gedirigeerd, overleed Beinum in het harnas.

De Eduard van Beinum Stichting, die zich ten doel stelt jonge talentvolle kunstenaars te stimuleren, is naar hem vernoemd.

De straat

De van Beinumstraat in de wijk Waldeck Noord begint bij de Mozartlaan en eindigt bij de Catharina van Rennesstraat. De straat werd in 1960 gesticht en heeft een eigenaardige huisnummering. De huisnummers 1 t/m 19 ontbreken. De woningen met de huisnummers 20 t/m 80 (de hoogbouw) werden in 1974 gebouwd. De huisnummers 339 t/m 367 (de laagbouw) in 1978.

De Van Beinumstraat met zicht op de achterkant en de parkeergarages van het flat aan de Richard Holstraat.
De Van Beinumstraat met zicht op de achterkant en de parkeergarages van het flat aan de Richard Holstraat.
De Van Beinumstraat in 2009.
De Van Beinumstraat in 2009.