Op 19 februari 1887 sloegen de paarden van een hofrijtuig op de Scheveningseweg op hol. Pas een paar honderd meter verderop slaagde een toevallige voorbijganger de koets te stoppen. Anton Kabelaar werd hierdoor een bekende Nederlander.

Op de verjaardag van koning Willem III sloegen de paarden van de koets van koningin Emma op hol op de Zeestraat. Anton Kabelaar stopte de koets op het Noordeinde.
Op de verjaardag van koning Willem III sloegen de paarden van de koets van koningin Emma op hol op de Zeestraat. Anton Kabelaar stopte de koets op het Noordeinde.

Verjaardag

Op zaterdag 19 februari 1887 werd koning Willem III 70 jaar en dat betekende groot feest in Nederland. De armen ontvingen levensmiddelen en brandstoffen en de schoolkinderen een boekje.

De koning had een aubade  van schoolkinderen in ontvangst genomen en was daarna samen met koningin Emma en de zevenjarige prinses Wilhelmina toegejuicht door het toegestroomde volk.

Koningin Emma maakte daarna met prinses Wilhelmina in een open rijtuig à la daumont (vanuit het zadel gereden) een tochtje door Den Haag en Scheveningen om de versieringen te bekijken en huldiging van het publiek in ontvangst te nemen.  De koning bleef vanwege gezondheidsproblemen thuis.

Op hol

De paarden waren al onrustig door de herrie op straat en door de vlaggetjes aan hun oren.  Op de terugweg ging het daarom mis. Aan het begin van de Scheveningseweg sloegen de paarden op hol. Een lakei sprong van de wagen en probeerde de paarden te stoppen. Dit pakte echter niet goed uit en de berijder viel van het paard. De koets reed nu met hoge snelheid door de Zeestraat en het Noordeinde.

Regentes Emma met de jonge prinses Wilhelmina op 20 oktober 1880. De bekende Haagse kunstenaar Maurits Verveer maakte de foto en kleurde deze daarna in.
Regentes Emma met de jonge prinses Wilhelmina op 20 oktober 1880. De bekende Haagse kunstenaar Maurits Verveer maakte de foto en kleurde deze daarna in.
Anton Kabelaar werkte als koetsier bij de stalhouder Hulselman aan de Stationsweg. Hij werkte normaal voor dokter E. S. Stein, maar had die dag een ander klus.

Kabelaar stond geparkeerd ter hoogte van het Noordeinde 92, bij de winkel van Tesselschade-Arbeid Adelt.

Redding

Het koninklijk rijtuig klapte daar op het rijtuig van mevrouw Baesjou uit Voorburg. Anton zag het gebeuren, sprong met zijn zweep voor de paarden en slaagde er in met een paar zweepslagen deze te kalmeren.

Inmiddels was ook de stalhouder Wegman komen aanrennen en samen met Anton spande hij de paarden uit. Zowel de paarden als het rijtuig werden naar de stal van Wegman aan de overkant gebracht. De ingang naar deze stal bestaat nog steeds. Het is de gang links van het Noordeinde 57. 

Even later arriveerde de gewaarschuwde stalmeester van de koning, Gijsbert baron Van Heemstra. De stalmeester, Emma en de jonge prinses wandelden daarna naar het Paleis Noordeinde.

Regentes Emma stapte daarna om 15 uur met de prinses in een ander rijtuig en zette de tocht voort.

De koetsier Anton Kabelaar stopte ter hoogte van het Noordeinde 92 de op hol geslagen paarden en redde zo het leven van prinses Wilhelmina.
De koetsier Anton Kabelaar stopte ter hoogte van het Noordeinde 92 de op hol geslagen paarden en redde zo het leven van prinses Wilhelmina.
Blamage

Daarmee was de zaak afgedaan, ware het niet dat de politie met een andere verklaring naar buiten kwam. Volgens de burgemeester had agent Blom de paarden gegrepen, en hadden de agenten Van Deijk en Van Houten hem hierbij geholpen. Anton Kabelaar had volgens deze versie slechts een kleine rol gespeeld: 'niet veel meer zou gedaan hebben dan een stilstaand tweespan bij de teugels grijpen'.

De pers en de bevolking zagen Anton echter als de grote held en de kranten vroegen aan ooggetuigen om hun verklaringen op te sturen. Volgens deze ooggetuigen hadden diverse mensen geholpen, maar had Kabelaar toch de belangrijkste  bijdrage geleverd.

Er werd zelfs een liedje gemaakt werd dat meisje zongen bij het touwtje-springen:

Anton Kabelaar in 1937.
Anton Kabelaar in 1937.

Socialisten

Op de verjaardag van de koning publiceerden de socialisten het satirische schotschrift 'Uit het leven van Koning Gorilla', een aanklacht tegen koning Willem III.

De leider van de socialisten, Ferdinand Domela Nieuwenhuis, was een maand eerder de gevangenis in gegaan vanwege majesteitsschennis.

De invloed van deze socialisten was nog klein, maar het koningshuis wilde het volk toch niet schofferen.

De woordvoerder van de koning, graaf Dumonceau, pakte het handig aan in de verklaring die hij op 16 maart 1887 namens de koning stuurde. Kabelaar werd bedankt omdat hij had 'meegewerkt' bij het in bedwang houden van de paarden maar ook omdat hij 'op andere wijze bijstand verleend' had.

Anton Kabelaar woonde aan het einde van zijn leven aan de Amsterdamse Veerkade 35a. Hij bezat nog steeds het gouden remontoir-horloge dat hij in 1887 had ontvangen. Deze foto werd op 19 februari 1937 gemaakt.
Anton Kabelaar woonde aan het einde van zijn leven aan de Amsterdamse Veerkade 35a. Hij bezat nog steeds het gouden remontoir-horloge dat hij in 1887 had ontvangen. Deze foto werd op 19 februari 1937 gemaakt.

Beloning

De drie politieagenten kregen respectievelijk een beloning van 100, 25 en 10 gulden. De stalhouder Wegman ontving een gouden 'doekspeld met diamanten'. Anton kreeg een medaille en een wekelijkse toelage van 5 gulden.

De mooiste cadeaus kwamen echter vanuit de bevolking.  Baron Collot ‘d Escury uit het Noordeinde zond Anton een massief zilveren luciferdoosje met daarin gegraveerd: Voor moed, beleid en trouw en aan de andere kant 19 Febr. 1887.  De uitgeverij van Ditmar stuurde het boek: 'Ons Prinsesje en Onze Koning', met daarbij de woorden: 'Aangeboden aan de heer A. Kabelaar, den redder van Neerlands hope, door F. van Ditmar Uitgever'.

120 Hagenaars 'uit verschillende stand' schonken Anton een gouden remontoir-horloge met de inscriptie 'Aan Anton Kabelaar 19 februari 1887'.  Aan de ketting zat een gouden medaillon met daarin gegraveerd het wapen van Den Haag en foto's van de koning en prinses Wilhelmina.

'Anton Kabelaar, wiens vader mede tegenwoordig was, dankte met eenige eenvoudige en gevoelvolle woorden en verhaalde nog eens de toedracht van ’tgeen hem in den morgen van den 19n Februari was overkomen.'

De paarden werden na het ongeval doodgeschoten en op 8 september 1887 nam burgemeester Patijn om onbekende redenen ontslag.

De muziekkorpsen Klein maar Dapper en Juliana brachten Anton Kabelaar op 19 februari 1937 een serenade.
De muziekkorpsen Klein maar Dapper en Juliana brachten Anton Kabelaar op 19 februari 1937 een serenade.
Verarmd

In 1912 was kwam Anton Kabelaar even in het nieuws omdat het 25 jaar geleden was dat hij zijn heldhaftige daad had verricht. Hij was verhuisd naar de Paviljoensgracht 139 , het eerste huis vanaf de Zuidwal aan de zijde van de Doubletstraat. De deur rechts van de 'hemelpijl'

In 1923 woonde Anton aan de Van der Duynstraat 56.

50 jaar later

In 1934 overleed de koningin moeder Emma en dat haalde herinneringen aan haar avontuur uit 1887 terug. Met Kabelaar ging het ook niet zo goed. Met de opkomst van de auto liep de vraag naar koetsiers en oude rijtuigen terug. En daarmee Antons inkomsten.

Op 19 februari 1937 was het vijftig jaar geleden dat Anton Kabelaar zijn heldendaad verrichtte. Hij werd hiervoor in zijn woning aan de Amsterdamse Veerkade in het zonnetje gezet en toegesproken door Johan Berlott.
Op 19 februari 1937 was het vijftig jaar geleden dat Anton Kabelaar zijn heldendaad verrichtte. Hij werd hiervoor in zijn woning aan de Amsterdamse Veerkade in het zonnetje gezet en toegesproken door Johan Berlott.
Verder was hij ziekelijk.

In het jubileumjaar 1937 werd feestelijk uitgepakt.  De muziekorpsen Juliana en Klein Maar Dapper liepen in een optocht vanaf het Spaarneplein via de Pletterijstraat en de Pletterijkade naar het Spui en vandaar naar de Amsterdamse Veerkade 35a.

Op 19 februari werd Anton in zijn woning aan de Amsterdamse Veerkade 35a in het zonnetje gezet. 

Vereniging De Princevlag overhandigde Kabelaar een fruit- en een bloemenmand. Het bijbehorende geldbedrag ging echter naar de Armenraad omdat Anton een uitkering had. Deze Armenraad keerde daarna het bedrag in delen uit. Verder schonk koningin Wilhelmina een bedrag ‘uitsluitend voor kleeding en dekking’.

Een paar maanden later, op 13 juni 1937, overleed Anton Kabelaar. Hij werd op 16 juni 1937 aan de aarde toevertrouwd op de Algemene Begraafplaats. Antonie werd 76 jaar oud.

Bronnen

Bronnen

-Den Haag in grootvaders tijd - pagina 64
-Haagse dingen die verdwenen - pagina 91
-Jaarboekje 1938 - pagina 236 + 242
-Aantekeningen van Marcellus Emants - pagina 95
-Delpher - diverse kranten

Op deze plek in het Noordeinde knalde het rijtuig van koningin Emma op een ander koets en kwam daarbij vrijwel tot stilstand. Deze foto werd in januari 2021 gemaakt.
Op deze plek in het Noordeinde knalde het rijtuig van koningin Emma op een ander koets en kwam daarbij vrijwel tot stilstand. Deze foto werd in januari 2021 gemaakt.
De stalhouder Wegman kwam vanuit deze poort aangerend om Anton Kabelaar te helpen bij het bedwingen van de paarden.
De stalhouder Wegman kwam vanuit deze poort aangerend om Anton Kabelaar te helpen bij het bedwingen van de paarden.
Hier, in het poortje naast Noordeinde 57, bevond zich rond 1887 de stal van Wegman.
Hier, in het poortje naast Noordeinde 57, bevond zich rond 1887 de stal van Wegman.
Rond 1912 woonde Anton Kabelaar in dit pand op de hoek van de Paviljoensgracht en de Zuidwal.
Rond 1912 woonde Anton Kabelaar in dit pand op de hoek van de Paviljoensgracht en de Zuidwal.
Anton Kabelaar woonde rond 1923 in de Van der Duynstraat 56. Deze  foto werd vlak voor de sloop in 1956 gemaakt.
Anton Kabelaar woonde rond 1923 in de Van der Duynstraat 56. Deze foto werd vlak voor de sloop in 1956 gemaakt.
Het woonhuis van Anton Kabelaar aan de Van der Duynstraat werd in 1956 gesloopt.
Het woonhuis van Anton Kabelaar aan de Van der Duynstraat werd in 1956 gesloopt.
Anton Kabelaar woonde aan het einde van zijn leven aan de Amsterdamse Veerkade 35a. Dit pand dateert uit 1754.
Anton Kabelaar woonde aan het einde van zijn leven aan de Amsterdamse Veerkade 35a. Dit pand dateert uit 1754.