Kitty de Josselin de Jong
Kitty de Josselin de Jong

Kitty de Josselin de Jong

Vijverberg in het voorjaar

De kleine toren wacht het eerste teken,
de vensters zijn nog dood en zonder beeld;
een zachte wind en zon…het blad zal breken
wanneer een geur van bloei het water streelt.

Het eiland in de vijver komt tot leven,
de witte zwanen glijden zij aan zij;
een merel fluit, zijn lied lijkt los te zweven
en vliegt de hemel in…de zon voorbij.

De kindren dansen zingend op de paden,
een jonge hond blaft blij naar niemendal;
het beter-wetend hart bonst onberaden
en roekeloos om wat nu komen zal.

Het voorjaar is al meer dan zoet verwachten:
het is geluk, zo duizeldiep en wijd,
dat ogen, oren, handen, mond, gedachten,
het leven speuren in zijn heerlijkheid.

.

Cultuur

Tijdperken

Wijken

Ga naar boven